UK'deki müteahhit yurt dışındaki üreticiden ne bekler: belge, termin, teslimat
Yurt dışındaki bir üreticiyi değerlendiren UK'deki müteahhit önce en düşük fiyatı aramaz; daha az bilinmeyen arar. İlk görüşmenin siparişe dönüp dönmeyeceğini üç şey belirler: belgeler, termin ve teslimat.
Belgeler
İlk soru nadiren ürünle ilgilidir; kanıtla ilgilidir. Alıcı, siparişten önce ürünün düşündüğü kullanım için UK'de kabul gördüğünü görmek ister: ürün grubuna ait test raporları ve beyanlar, İngilizce teknik föyler ve tutarlı bir üretim kalitesi kaydı. Bunları hazır, düzenli ve doğru dilde sunan üretici hemen ciddiye alınır. "Sonra göndeririz" diyen üreticiyi ikinci kez arayan pek çıkmaz.
Termin
UK'deki projeler iş programıyla yürür. Verilen tarih tutulan tarihtir: şantiye o tarihe göre sıralanır, diğer ekipler onu bekler. Müteahhit, proje miktarı için üretimin ne kadar sürdüğünü, alışılmıştan büyük bir siparişte ne olacağını ve tarihin ihracat ambalajını kapsayıp kapsamadığını sorar. Payı olan dürüst bir termin, kayan iyimser bir terminden daha değerlidir.
Teslimat
Alıcı, malın nerede ve ne hâlde teslim edileceğini bilmek ister: UK limanında ya da kendi adresinde; ihracata uygun ambalajlanmış, etiketlenmiş ve sevkiyatla birebir örtüşen evrakla. Rotayı kendisi kurmak istemez. İstediği tek bir sorumlu ve tek bir tarihtir.
Alıcıyı geri getiren şey
Olağanüstü bir şey değil: ürün şartnameye uydu, belgeler ilk seferde doğruydu, mal kararlaştırılan gün geldi. UK'deki müteahhitlerin hafızası iyisi için de kötüsü için de uzundur. Bir üretici bir kez böyle teslim ettiğinde ikinci talep ihalesiz gelir.